color talks

മയില്‍പീലിയും മഞ്ചാടിയും……

 പീക്കിരികള്‍ കൊച്ചുനിക്കരുമിട്റ്റ് ചാടുമുരുട്ടി  നാട്ടുവഴി തെണ്ടിനടന്നിരുന്ന കാലം…പെട്ടെന്നവസാനിച്ചു…സ്കൂള്‍ തുറന്നു അന്നാധ്യാതെ ദിവസം

വെളുത്തുടുപ്പും കരുപ്പുനിക്കരുമിട്ട  ഒരു കറുമ്പന്‍ എന്റെ അടുത്തുവന്നിരുന്നു…എന്നെനോക്കിചിരിച്ചു….നീ കരഞ്ഞോ? ഞാന്‍… ന്ഘും 

പിന്നെ  ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും ചിരിയും തോണ്ടലും  ഇക്കിളിപെടുതലും..ഞങള്‍ നല്ലകൂട്ടുകാരായ് അളിയനും….!! അളിയനും ….!!! പെട്ടെന്ന് അവസാനമനിമുഴങ്ങി…ആരവത്തോടെ ഞങ്ങള്‍ സ്കൂള്‍നു  പുറത്തേക്കോടി….പിന്നെ ഒന്നിച്ചുള്ള വഴിതെണ്ടാലായ്. മാവും മാമ്പഴവും, പടവും പരല്‍മീനും, പടങ്ങളും പാടവും പട്ടവുമായ് ചെറുവിരല്‍ കോര്‍ത്ത്‌ ഒനനിച്  സവ്ഹൃതത്തിന്റെ  വസന്ത ശലഭങ്ങളെപ്പോലെ പാരിപ്പരന്നിരുന്ന ദിനങ്ങള്‍. ഒരുപൂവുകൊഴിയുന്ന മാത്രകൊണ്ടാവസാനിച്ചു…. വേനലിലെ അവസാന പരീക്ഷയും കഴിഞ്ഞേ..തിരികെ വീട്ടിലേക്ക്….മടുപ്പോടെ.. മീനത്തിലെ ചില്ലുവേയിലിനെ കാര്‍മേഖങ്ങള്‍ വരിഞ്ഞു മാനമിരുണ്ടു…മഴമുറുകി…ദൂരെ പച്ചപനം തെങ്ങുകള്‍ തലതല്ലിയാടുന്ന പാടവരമ്പിലൂടെ ഞാനും അവനും…ചെളിചാലുകള്‍ ചീന്തിയെറിന്ജ് ഓടി…പാടവരമ്പിലെ അല്മാരത്തറയില്‍ ചാരിനിന്നു കിതച്ചു. തണുത്തു മരച്ച കൈകള്‍ സഞ്ചിയില്‍ തിരഞ്ഞു അവന്‍ ഒരു തകരപെട്ടി പുറത്തെടുത്തു കീഴ്പല്ലുകൊണ്ടേ കടിച്ചു അടപ്പുതുറന്നു എന്തോനുള്ളിപെരുക്കി കൈക്കുള്ളിലാക്കി  നഞ്ഞു വിറച്ച ആകൈകള്‍ എന്റെ നേര്‍ക്ക് നീട്ടി മെല്ലെതുറന്നു  ചുവന്ന മുത്തുകള്‍ ….മഞ്ചാടികള്‍..!! അവന്‍ നിരകനുകലോടെ മൂളി… ഉം പിടിക്ക് പറഞ്ഞു: “ഈ ചെമ്പോത്തിനെ മറക്കല്ലേ …!” കുതിര്‍ന്ന പുസ്തകത്തളുകള്‍ ഞാന്‍  മെല്ലെ മറിച്ചു മാനം കാണാതെ മറച്  വെച്ചരുന്ന   എന്‍റെ   നിതി…മയില്‍‌പീലി..!! ഞാന്‍ അവന്റെ നീരെവേച്ചുനീട്ടി ഞാന്‍ അവന്റെ  കാതില്‍ പറഞ്ഞു “മാനം കാണെണ്ട…പിന്നെ ഈ തൊട്ടാവാടിയും മറക്കല്ലേ..!”

പിന്ന അവന്‍ മെല്ലെ എന്നില്നിണ്ണ്‍ നടന്നകന്നു ആ ആല്‍ത്തറയില്‍ അവന്‍ നടന്നകലുന്നതും നോക്കി  ഞാന്‍ തനിച്ചുനിനിന്നു മന്ജാടികലുമായ്…!!